براکیوزروس بسیار غول پیکر بود. اگر این دایناسور امروز زنده بود،احتمالا از یک ساختمان ۴ طبقه هم بلند تر بود.براکیوزروس به قدری غول پیکر بود که برای رسیدن به ارتفاع زانوهایش باید خود را بالا بکشیم. اما دانشمندان استخوان هایی از یک دایناسور کشف کردند که بسیار غول پیکرتر و مهیب تر از براکیوزروس بود. طول این دایناسور بیش از ۳۰ متر بود.

براکیوزروس، ارتفاع:۲۰ متر

طول:۵/۲۲ نتر

وزن:۴۵ تن

دایناسور های گردن دراز جزو خانواده ی سروپود ها هستند. این دایناسور ها با گردن درازشان به راحتی می توانستند برگ هایی را که در نوک درختان قرار داشت و در دسترس علفخواران دیگر نبود بخورند.

در ضمن، می دونید محققان درباره ی اندازه حشرات چی گفتند؟

دلیل اینکه چرا حشرات امروزی خیلی کوچکتر از حشرات دوره ی دایناسور ها بوده اند ، اکسیژن بوده !

میلیون ها سال پیش اکسیژن هوا ۶۰۰برابر بوده و اگر امروز هم اکسیژن زیاد بود حشرات تقریبا اندازه یک اتومبیل بودند !

( باید خیلی خدا رو شکر کنیم که اکسیژن کمتر شده، تصور کنید اگه زنبور ها...)

استگوسوروسها دایناسورهای بزرگ و جالبی بودند.آن ها دم

شاخداری داشتند که با آن از خود دفاع می کردند.سیخ های

بلندی که روی دم این دایناسور قرار داشت،مثل نیش زنبور

زهر آگین نبود، اما اگر در بدن موجودی فرو می رفت، زخم های

شدیدی ایجاد می کند.

صفحه هایی که بر پشت استگوسوروس قرار داشت، به او کمک

می کرد تا دمای بدنش را تنظیم کند. این دایناسور به کمک این

صفحه ها می توانست گرمای خورشید را به داخل بدن بفرستد

یا برعکس، گرمای داخل را بیرون دهد تا خنک شود.(چطوری!)

اینم یه عکس از یه استگوسوروس خوشگل:

تا بعد

نخستین دایناسور ها حدود ۲۳۰ میلیون سال پیش می زیستند و

آخرین دایناسور هایی که تا کنون شناخته شده اند، ۶۵ میلیون

سال قبل از بین رفته اند اگر بخواهیم تاریخ پیدایش انسان و

دایناسور ها را روی زمین  با هم مقایسه کنیم، می بینیم که

انسان فقط ۵ میلیون سال است که روی کره زمین زندگی میکند

در حالی که دایناسور ها مدتی بسیار طولانی ، یعنی حدود ۱۶۵

میلیون سال روی زمین زندگی کردند!